Tafelvoetbal op weg naar de Olympische Spelen

Tafelvoetbal op weg naar de Olympische Spelen

Mocht tafelvoetbal een olympische sport zijn, dan hadden we, met onder andere Frédéric Collignon, reeds een groot aantal gouden medailles verzameld in de afgelopen jaren. Maar tafelvoetbal is geen olympische sport, althans nu nog niet. Maar daar zit verandering in te komen. De vraag is dan ook niet of ons huidig competitielandschap daar klaar voor is, maar hoe we het competitielandschap voorbereiden op de Olympische Spelen.

 

De weg naar de Olympische Spelen

Hoe kan je eigenlijk een erkenning krijgen als sport? Vaak wordt er richting Sport Vlaanderen, het vroegere Bloso, gekeken. Het tafelvoetbal kan zich perfect aansluiten bij een tak van Sport Vlaanderen en zo meegenieten van de voordelen die de overheidsinstantie aan zijn leden biedt. Maar een aansluiting bij Sport Vlaanderen is uiteindelijk niet echt goedkoop. De vraag is of de voordelen opwegen tegenover de financiële kost die zo een aansluiting met zich meebrengt. De aansluiting zou onze sport ook niet echt veel verder brengen op het internationale terrein, laat staan richting de Olympische Spelen. 

Om de procedure voor erkenning als een olympische sport te starten dienen we elders te mikken dan Sport Vlaanderen. We hebben in het tafelvoetbal namelijk reeds een internationale federatie onder de naam International TableSoccer Federation of kortweg ITSF. Een internationale organisatie die de verantwoordelijkheid genomen heeft om het tafelvoetbal als volwaardige sport op de wereldkaart te zetten. En zij hebben hun pijlen reeds gericht op een erkenning als olympische sport. En met succes! Willen we mee vooruit in onze tafelvoetbal sport, dan kunnen we best ons wagonnetje aan de ITSF trein hangen.

 

Welkom op The World Games.

Om erkend te worden als olympische sport, dien je vooreerst een aantal tussenstappen te nemen. De olympische spelen staan, zoals gekend, onder het beheer van het Internationaal Olympisch Comité (kortweg IOC). Naast de olympisch erkende sporten, organiseert het IOC ook The World Games. Een parallel lopende organisatie voor sporten die (nog) niet op de Olympische Spelen bekampt worden. Daar zitten onder andere sporten bij zoals handbal, rugby, squash, biljart sporten en andere (bekijk de volledige lijst). Zoals je merkt zijn dit reeds allemaal competitiesporten met een internationaal karakter. Voor de niet olympische sporten, zijn The World Games momenteel het hoogst haalbare podium.

Eigenlijk zijn deze spelen de wachtkamer voor de Olympische Spelen. Om toegelaten te worden tot The World Games, dien je als federatie lid te zijn van de “Global Association of International Sports Federations” (GAISF). De aanwezige leden van deze organisatie dienen hun sport te vertegenwoordigen via een erkende internationale federatie voor hun sport. Wat tafelvoetbal betreft is er momenteel slechts 1 erkende internationale federatie en dat is het eerder genoemde ITSF. Het goeie nieuws is dat sedert oktober vorig jaar (2017), het ITSF de rol gekregen heeft als “observer member” binnen deze GAISF. Het is dus een kwestie van tijd alvorens tafelvoetbal door het IOC erkend zal worden om deel te nemen aan The World Games.
[lees verder onder de video]

 

En wat met België binnen het ITSF?

Het ITSF is vragende partij om steun te bieden en een samenwerking op te starten met alle landen waar competitief tafelvoetbal gespeeld wordt. Gezien we in België momenteel enkel regionale verbonden hebben, is er in de afgelopen jaren een soort van privé initiatief gestart. Er werd een aparte vzw opgericht voor het Belgische tafelvoetbal, die dan een licentie aangevraagd heeft bij het ITSF. Op die manier was het mogelijk om een aantal Belgische spelers te kunnen afvaardigen voor onder andere het wereldkampioenschap. En niet zonder succes als je kijkt naar de resultaten bij de dames, mindervaliden en natuurlijk ons nationaal fenomeen Frédéric Collignon en bijhorend team.

Dat we in België veel talent bezitten is een zekerheid. Dat er te weinig geïnvesteerd wordt in dit talent is spijtig genoeg ook een zekerheid. Maar om deze talenten op internationaal niveau te kunnen brengen, dient er natuurlijk wel één en ander te veranderen in het klassieke tafelvoetbal landschap. Een verandering die zeker nodig is als we de sport in leven wensen te houden. Gezien onze spelers reeds jaren een eigen, lokale speelcultuur ontwikkeld hebben, is de kloof met de internationale speelstijl vrij groot geworden. Een paar eerste stappen om die kloof te dichten zijn: 

  • Ervaring opdoen op buitenlandse tafels.
  • Doorsteken op het middenveld in beweging.
  • Spelen volgens het ITSF spelreglement.
  • Shots en bewegingen met de zijkanten van de spelertjes.
  • Strategie en tactiek gewoon worden in bvb sets tot 5 doelpunten en positiewissels tijdens de match.

 

De weg vooruit is een positieve uitdaging.

Dit zijn allemaal geen kleine veranderingen voor ons huidige kicker landschap. Toch dient deze uitbreiding als een verrijking gezien te worden. De buitenlandse tafels hebben reeds gedurende jaren hun degelijkheid bewezen. Het mag een raadsel zijn waarom de bestaande verbonden zo halsstarrig vasthouden aan de gekende ‘houten’ speeltafels. Een aantal jaren geleden hadden we weliswaar nog een vijftal verschillende houten speeltafels in competitie, waardoor de spelers toch een minimale gewoonte hadden om hun speelstijl aan te passen aan de bijhorende tafel. Vandaag de dag rest er eigenlijk nog maar één tafel, de Jupiter Goldstar. Ondanks het feit dat dit een heel degelijke tafel is, helpt dit ons niet echt verder op internationaal niveau.

De vraag is ook of onze bestaande ambitieuze spelers en talenten klaar zijn om deze veranderingen, en bijhorende uitdagingen, aan te gaan. Het ITSF reglement is stevig en goed onderbouwd. Het is een duidelijk en overkoepelend reglement dat zorgt voor uniformiteit in de sport. Maar overstappen naar de ITSF reglementen zou voor velen toch een soort van cultuurschok kunnen zijn. Ook de ITSF erkende tafels toelaten in onze competities zou een verrijking kunnen betekenen voor onze speelstijl en een gezonde stap richting de toekomst. Er zijn hierbij twee grote scenario’s mogelijk. Of de buitenlandse tafels doen druppelsgewijs hun intrede bij slechts een paar clubs per seizoen, waardoor de spelers op een rustig tempo kennismaken met de vernieuwing. Of ze veroveren de markt en zijn een groot succes, wat ook meteen veelzeggend is. Beide scenario’s klinken eigenlijk positief in de oren.

 

Rest er nog jouw mening. Vind jij het een positieve weg om de sport naar een olympisch niveau te verheffen? Is een overstap richting ITSF spelreglement een juiste keuze? Wat zijn jouw bedenkingen over het invoeren van buitenlandse speeltafels en hun bijhorende speelstijl?

 

 

 

This Post Has 2 Comments

  1. Ik denk dat de volledige tafelvoetbalsport naar 1 tafel over moet gaan. Ook de ITSF. Bij darts bijvoorbeeld, is er ook maar 1 dartbord.

    Daarmee wordt de uniformiteit nog groter en zie ik kansen ten aanzien van de toekomst

    1. Ik vrees dat het een utopie is om naar 1 type tafel te streven. Welke van de huidige fabrikanten schenk je dan dit monopolie?

      Daarnaast zijn er ook in andere sporten voldoende variëteiten te merken. Tennis wordt bijvoorbeeld gespeeld op gras, gravel en ook hard court. Elke ondergrond heeft daar zijn specifieke eigenschappen, alsook heeft elke speler natuurlijk zijn voorkeur. Maar die diversiteit zorgt ook wel voor extra talent en techniek. Vaak is diversiteit een verrijking, niet?

Geef een reactie

Close Menu